การเดินทางแห่งเหตุผล ศรัทธา และความจริง

เส้นทางแห่งการสืบค้น ตั้งแต่ต้นจนจบ

แผนที่เชิงตรรกะทีละขั้น เพื่อทำความเข้าใจคำสอนอิสลามด้วยเหตุผล ความชัดเจน และจุดมุ่งหมาย

การอภิบาล

อิหม่ามในมุมมองของอัลกุรอาน: ความหมายของแนวคิดและความจำเป็นของผู้มีอำนาจที่ไม่มีข้อผิดพลาด

1 นาทีอ่าน

สรุปสั้นๆ

อัลกุรอานนำเสนออิมาเมตว่าเป็นผู้มีอำนาจแห่งการชี้นำที่มีชีวิตและไม่มีข้อผิดพลาด ซึ่งรักษาความหมายของการเปิดเผยจากทฤษฎีสัมพัทธภาพของความเข้าใจของมนุษย์ และนำไปใช้หลังจากการจากไปของท่านศาสดาพยากรณ์ ซึ่งผูกพันผู้คนเข้ากับเจตนารมณ์อันศักดิ์สิทธิ์

บทนำ: ญาณวิทยาอัลกุรอานและวิกฤตความเข้าใจของมนุษย์

ในวิสัยทัศน์ของศาสนาอิสลาม ข้อความอัลกุรอานแสดงถึงรัฐธรรมนูญฉบับสุดท้ายอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งมาเพื่อนำมนุษยชาติออกจากความสับสนทางญาณและเพื่อยุติสัมพัทธภาพของการปกครองและความคิดเห็นของมนุษย์ ปัญหาที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกที่สุดประการหนึ่งที่ความคิดของมนุษย์ต้องเผชิญเมื่อต้องรับมือกับข้อความที่เป็นลายลักษณ์อักษรก็คือ “ภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของความเข้าใจและการประยุกต์ใช้”; สำหรับข้อความนั้น ทันทีที่มันลงมาสู่โลกแห่งสสาร จะกลายเป็นเรื่องที่แตกต่างกันของการอ่านและการตีความ

ด้วยเหตุนี้ โรงเรียนเทววิทยาและปรัชญาของชีอะฮ์จึงตั้งใจที่จะหยั่งรากสำนักงานของ ไม่ใช่ในฐานะผู้มีความหรูหราทางปัญญาหรือตำแหน่งรองทางการเมือง แต่เป็นความจำเป็นทางญาณวิทยาและอัตถิภาวนิยมในการบรรลุจุดประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์แห่งการชี้นำ โดยอาศัยสิ่งนั้นในเชิงลึกของข้อบ่งชี้ของอัลกุรอานและการให้เหตุผลอย่างมีเหตุผล

1. การหยั่งรากอัลกุรอานของสำนักงานอิมามัต: การตอบสนองต่อปัญหาพระวจนะและคุณลักษณะ

นักวิจัยบางคนอาจหยิบยกปัญหาที่เห็นได้ชัดมาสู่ผลกระทบนี้: “ไม่มีโองการที่ชัดเจนในอัลกุรอานที่กล่าวไว้ในหลาย ๆ คำพูด: จงปฏิบัติตามอิหม่ามเช่นนั้นด้วยการกำหนดตามตัวอักษรของเขา” การตอบสนองเชิงญาณต่อปัญหานี้ถูกแยกออกโดยใช้วิธีการของ ในการสร้างแนวคิดที่ยอดเยี่ยม สำหรับอัลกุรอานอันสูงส่งมักจะอาศัยการกำหนดคุณลักษณะ คุณสมบัติ และหน้าที่ของตำแหน่งศักดิ์สิทธิ์มากกว่าการตั้งชื่อด้วยวาจาที่เข้มงวด เนื่องจากคุณลักษณะนั้นคงอยู่และสม่ำเสมอ ในขณะที่คำเพียงคำเดียวอาจมีข้อขัดแย้งในการตีความ

อัลกุรอานอันสูงส่งกล่าวถึงตำแหน่งของอิมาเมตและคุณลักษณะที่ต้องปฏิบัติตามคำแนะนำหลังศาสนทูต () ผ่านทางโองการที่มั่นคงที่สร้างแนวบูรณาการนี้

1. ธรรมชาติของการแต่งตั้งอันศักดิ์สิทธิ์และเงื่อนไขแห่งความไม่มีข้อผิดพลาด: บทกลอนแห่งการทดลอง

พระเจ้า ผู้ได้รับเกียรติและสูงส่ง ตรัสในหนังสือมั่นคงของพระองค์ว่า:

“และเมื่อพระเจ้าของเขาทรงทดลองอิบรอฮีมด้วยถ้อยคำบางอย่าง และเขาได้ตอบสนองพวกเขาแล้ว พระองค์ตรัสว่า ฉันจะตั้งท่านให้เป็นผู้นำ (อิหม่าม) แก่ผู้คน เขากล่าวว่า และจากลูกหลานของฉันด้วย เขากล่าวว่า สัญญาของฉันจะไม่ไปถึงบรรดาผู้กระทำความผิด” (อัลบะเกาะเราะฮฺ : 124)

จากจุดยืนทางเทววิทยา ข้อนี้กำหนดกฎที่ว่าอิมาเมตเป็นสถานะที่ไม่ได้มาโดยการปรึกษาหารือหรือการเลือกตั้งของมนุษย์ แต่เป็นการออกพระประสงค์ของพระเจ้าเท่านั้น: “ฉันจะทำให้คุณ” โองการนี้ยังได้วางเงื่อนไขอันแน่นอนไว้ในอิหม่าม ซึ่งเป็นการอยู่เหนือรูปแบบความอยุติธรรมใดๆ ของเขา: “พันธสัญญาของฉันจะไม่ไปถึงผู้กระทำผิด” ใครก็ตามที่ทำร้ายตัวเองด้วยการทำบาป การไม่เชื่อฟัง หรือลัทธิพระเจ้าหลายองค์ในช่วงเวลาใดก็ตามของชีวิต จะออกจากวงจรแห่งสิทธิอย่างมีเหตุผล และนี่คือข้อพิสูจน์ทางวาจาและการระบุแหล่งที่มาที่ชัดเจนของภาระผูกพันของ

จากมุมมองทางปรัชญาและลำดับชั้น อายะฮฺนี้เผยให้เห็นว่าศาสดาอับราฮัม (อ.) ของพระเจ้าได้บรรลุถึงตำแหน่งอิมาเมตเมื่อบั้นปลายชีวิตของเขา หลังจากที่เขาได้เป็นศาสดา ผู้ส่งสาร และเพื่อน (คาลิล) และหลังจากความสำเร็จของเขาในการทดสอบการดำรงอยู่ที่ยากลำบาก นี่เป็นการพิสูจน์ว่าอิมาเมตนั้นมีตำแหน่งดำรงอยู่แตกต่างจากผู้เผยพระวจนะและผู้ส่งสาร เป็นระดับผู้นำทั้งภายในและภายนอกที่ต้องการความสมบูรณ์แบบทางจิตวิญญาณซึ่งครอบคลุมการปกครองของจิตวิญญาณมนุษย์และนำพวกเขาไปสู่จุดสิ้นสุดที่สมบูรณ์แบบ

2. มาตรฐานของการเชื่อฟังอย่างแท้จริงและความสัมพันธ์กับข้อความ: กลอนของผู้มีอำนาจ

ในบริบทของการกำหนดว่าใครจะต้องปฏิบัติตาม ความจริงที่ได้รับการยกย่องคือพระองค์ตรัสว่า:

“โอ้บรรดาผู้ศรัทธา จงเชื่อฟังอัลลอฮฺ และเชื่อฟังศาสนทูต และบรรดาผู้มีอำนาจในหมู่พวกเจ้า” (อัล-นิซาอ์: 59)

พันธะของการเชื่อฟังที่นี่มาร่วมกับการเชื่อฟังของศาสนทูต () และผู้มีอำนาจในเรื่องเดียวซึ่งมีกริยาที่จำเป็นถูกกล่าวซ้ำ: “และเชื่อฟังศาสนทูตและผู้มีอำนาจ” ตามหลักเหตุผลแล้ว พระผู้ทรงปรีชาญาณจะไม่สั่งให้เชื่อฟังบุคคลในลักษณะที่เด็ดขาดและเด็ดขาดคู่ขนานไปกับการเชื่อฟังต่อศาสนทูต เว้นแต่บุคคลนั้นจะไม่ผิดจากความผิดพลาดและการพลาดพลั้ง มิฉะนั้นจะนำมาซึ่งคำสั่งของการไม่เชื่อฟังตามข้อผิดพลาดของผู้ปกครองซึ่งเป็นไปไม่ได้ ดังนั้น อัลกุรอาน ณ ที่นี้จึงได้กำหนดคุณลักษณะของ “บรรดาผู้มีอำนาจ” ไว้ด้วยความไม่มีข้อผิดพลาดโดยสมบูรณ์ และภาระผูกพันในการปฏิบัติตามโดยสมบูรณ์ ซึ่งสอดคล้องกับคุณลักษณะของอิหม่าม (AS)

3. บทแห่งความจริงและคำสั่งแห่งความเป็นเพื่อนที่สมบูรณ์

พระเจ้าผู้เป็นที่ยกย่อง พระองค์ตรัสว่า

“โอ้บรรดาผู้ศรัทธา จงรำลึกถึงอัลลอฮฺ และอยู่กับผู้ซื่อสัตย์” (อัลเตาบา : 119)

การอนุมานทางเทววิทยา: อัลกุรอานส่งคำปราศรัยไปยังผู้ศรัทธาในทุกยุคทุกสมัยและในทุกดินแดนเกี่ยวกับพันธะผูกพันในการติดตาม “ผู้ซื่อสัตย์” และอยู่ร่วมกับพวกเขาอย่างแน่นอน โดยไม่มีข้อจำกัดด้วยเงื่อนไขใด ๆ และเนื่องจากพระบัญชานั้นศักดิ์สิทธิ์และเด็ดขาด จึงเป็นไปไม่ได้ที่ผู้ซื่อสัตย์เหล่านี้จะอยู่ในหมู่ผู้ที่โกหก ผิดพลาด หรือเบี่ยงเบนได้ มิฉะนั้นพระเจ้าคงจะทรงบัญชาให้มีข้อผิดพลาด ซึ่งโดยเนื้อแท้แล้วน่าเกลียดและเป็นไปไม่ได้สำหรับคนฉลาด ดังนั้น อายะฮฺนี้จึงยืนยันถึงคุณลักษณะของ “ความจริงอันสมบูรณ์” — นั่นคือ ความไม่ผิดพลาด — ในกลุ่มที่ประชาชาติต้องรวมตัวกัน และพวกเขาคืออิหม่าม (อ)

4. บทกลอนแห่งการชี้แนะอย่างต่อเนื่องและความคงอยู่ของการพิสูจน์

พระเจ้าผู้เป็นที่สรรเสริญพระองค์ตรัสว่า:

“ท่านเป็นเพียงผู้ตักเตือนเท่านั้น และสำหรับมนุษย์ทุกคนนั้นย่อมมีผู้ชี้นำ” (อัล-เราะอ์ด: 7)

มิติทางปรัชญาและเทววิทยา: กลอนที่แยกความแตกต่างระหว่างสองสถานี — สถานีของ “ผู้ตักเตือน” ซึ่งแสดงโดยบุคคลของศาสนทูตผู้สูงศักดิ์ () ซึ่งเป็นสถานีแห่งการก่อตั้งและการออกกฎหมาย และสถานีของ “ผู้นำทาง” ซึ่งรับหน้าที่ชี้นำของทุกคนและทุกชั่วอายุหลังจากไม่มีผู้ตักเตือน ข้อบ่งชี้ที่สมเหตุสมผลในที่นี้ชัดเจนในส่วนขยายของแนวทางปฏิบัติ: “และสำหรับทุกคนย่อมมีผู้ชี้ทาง” ตามหลักปรัชญาแล้ว โลกไม่ได้ไร้เครื่องนำทางที่ปกป้องผู้คนจากความสับสน และเชื่อมโยงโลกแห่งสสารเข้ากับโลกแห่งสิ่งเร้นลับ และนี่คือสำนักงานของอิมาเมตต่อเนื่อง

5. บทกลอนแห่งการปกครองและข้อจำกัดของผู้มีอำนาจสูงสุด

พระเจ้าผู้เป็นที่ยกย่อง พระองค์ตรัสว่า

“ผู้พิทักษ์ของคุณคืออัลลอฮ์เท่านั้น ศาสนทูตของพระองค์ และบรรดาผู้ศรัทธา — บรรดาผู้ที่สดุดีและบริจาคทานในขณะที่โค้งคำนับ” (อัลมาอิดะห์: 55)

การอนุมานทางเทววิทยา: อนุภาคที่จำกัด “เท่านั้น” (อินนามา) จำกัดขอบเขตการปกครองโดยเด็ดขาดของประเทศให้อยู่ในสามฝ่ายที่เชื่อมโยงกัน: อัลลอฮ์, ผู้ส่งสารของพระองค์ () และบรรดาผู้ที่เชื่อว่าในหมู่ผู้บริจาคการกุศลเกิดขึ้นในสภาพของการโค้งคำนับ - คุณลักษณะที่จัดตั้งขึ้นในอดีตและทางเทววิทยาในโอกาสของการเปิดเผยสำหรับผู้บัญชาการของผู้ซื่อสัตย์อาลีอิบันอบีฏอลิบ (23 BH-40 AH / 599–661 CE) () ซึ่งทำให้การเชื่อฟังพระองค์และการติดตามพระองค์เป็นการขยายขอบเขตการดูแลของพระเจ้าและศาสนทูตของพระองค์

2. ทางตันทาง Hermeneutical และความจำเป็นของล่ามที่ไม่มีข้อผิดพลาด

เมื่อย้ายจากขั้นของเนื้อหาไปสู่ขั้นของความเข้าใจ เราจะเผชิญกับภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกในการตีความอันยิ่งใหญ่

การตีความโดยสรุปคือศาสตร์แห่งการตีความและปรัชญาของการทำความเข้าใจข้อความ ซึ่งศึกษาว่าภูมิหลังทางวัฒนธรรม สิ่งแวดล้อม และจิตวิทยาของล่ามส่งผลต่อวิธีการได้รับความหมายของเขาอย่างไร

ตามแนวคิดนี้ ล่ามมนุษย์ที่ไม่มีข้อผิดพลาดจะไม่อ่านข้อความในลักษณะที่แยกส่วน แต่เขากลับเข้าไปในนั้นที่เต็มไปด้วย “ขอบเขตประวัติศาสตร์” เชิงอัตวิสัยที่ก่อตัวขึ้นจากสภาพแวดล้อมของเขา โรงเรียนแห่งความคิด สถานการณ์ทางการเมืองของเขา และประสบการณ์ส่วนตัวของเขา การฉายภาพล่ามลงบนข้อความอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้นี้จำเป็นต้องก่อให้เกิดความหลากหลายมหาศาลและความขัดแย้งที่รุนแรงในการตีความ ซึ่งทำให้การอ่านของมนุษย์กลายเป็นทฤษฎีสัมพัทธภาพของความรู้

ที่นี่ปัญหาของผู้ที่ไม่ใช่ศาสนาหรือผู้ที่ยัดเยียดอำนาจของอัลกุรอานมาถึงเบื้องหน้า ในขณะที่เขากล่าวถึงการตีความมากมายเหล่านี้และความขัดแย้งของพวกมันโดยกล่าวว่า:

“พระธรรมตอนนี้ได้เปลี่ยนจากแหล่งที่มาของการชี้นำและนำผู้คนออกจากความสับสนวุ่นวายทางญาณไปสู่แหล่งที่มาของความแตกแยก ความหลากหลายทางความคิดเห็น และความขัดแย้ง ซึ่งทำให้เป็นเพียงภาพสะท้อนของการตีความเชิงสัมพันธ์ของมนุษย์”

วิธีแก้ปัญหาเชิงปรัชญา: อิหม่ามในฐานะอัลกุรอานที่พูด

สำนักชีอะห์ไม่ได้ต่อต้านการเคลื่อนไหวของความคิดและการซักถามอย่างมีเหตุผล แต่ยืนยันว่าไม่มีเหตุผลที่เป็นอิสระและไม่มีการตีความโดยเพียงความคิดเห็นเมื่อเผชิญกับความเข้าใจที่ไม่มีข้อผิดพลาด เพื่อออกจากวังวนของทฤษฎีสัมพัทธภาพและความสับสนทางญาณ ปัญญาของพระเจ้าจำเป็นต้องมีล่ามที่ไม่มีข้อผิดพลาด ปราศจากความปรารถนาและอคติทางประวัติศาสตร์ ผู้ครอบครองความเข้าใจที่แท้จริงซึ่งสอดคล้องกับเจตนาอันศักดิ์สิทธิ์ของโองการทั้งหมด

ผู้สูงศักดิ์เป็นข้อความเงียบระหว่างปกทั้งสองซึ่งมีใบหน้าหลายหน้า และอิหม่ามผู้ไม่มีข้อผิดพลาดคือ “นักแปลที่ไม่มีข้อผิดพลาด” และอัลกุรอานที่พูดซึ่งขจัดความขัดแย้งและปกป้องข้อความจากการระบุแหล่งที่มาที่ไม่ถูกต้อง การบิดเบือน และการตีความที่โง่เขลา

3. บทบาทของอิหม่ามและหน้าที่ของเขาในการรักษาศาสนาและการประยุกต์ใช้อิสลาม

บทบาทของอิหม่ามภายหลังการจากไปของศาสนทูตผู้สูงศักดิ์ () ถูกกำหนดไว้ในสองช่องว่างหลัก โดยเน้นที่ประเด็นเด็ดถึงความแตกต่างระหว่างตำแหน่งแห่งศาสดาและอิหม่าม

1. การอนุรักษ์ศาสนาและการเปิดเผย: โดยไม่ต้องก่อตั้งกฎหมาย

จะต้องชี้แจงที่นี่ เพื่อป้องกันความสับสน: ศาสดาของพระเจ้าอับราฮัม (AS) และผู้ส่งสารมูฮัมหมัดผู้สูงศักดิ์ () ได้รวมสถานีแห่งศาสดา ผู้ส่งสาร และอิมาเมตเข้าด้วยกัน สำหรับอิหม่ามแห่งครัวเรือน (AS) พวกเขาเป็นอิหม่ามและไม่ใช่ศาสดาและผู้ส่งสาร ด้วยการสิ้นพระชนม์ของ Messenger คนสุดท้าย () การเปิดเผยด้านกฎหมายก็ถูกตัดออกไป และเวลาของการก่อตั้งคำวินิจฉัยสากลและกฎหมายใหม่ก็สิ้นสุดลงโดยสิ้นเชิง

บทบาทของอิหม่ามไม่ใช่การสร้างศาสนาใหม่ แต่เพื่อรักษา สุดท้ายจากการบิดเบือนและเพื่ออธิบายสิ่งที่คลุมเครือ ท่านศาสดา () ก่อตั้งอาคารหลังนี้และอธิบายอาคารนี้ และอิหม่าม (AS) เป็นผู้เฝ้ายามที่ไม่มีข้อผิดพลาดที่ได้รับการแต่งตั้งให้ดูแลอาคารหลังนี้และเพื่อปกป้องขอบเขตทางญาณของอาคารจากกระแสน้ำและความปรารถนาที่เปลี่ยนแปลงไปตลอดยุคสมัย

2. การประยุกต์ใช้อิสลามและการบริหารจัดการสังคมอย่างยุติธรรม

บทบาทที่สองคือการเป็นผู้นำและการประยุกต์ใช้กฎเกณฑ์ของพระเจ้าในความเป็นจริงของชีวิตทางสังคมและการเมือง อิสลามกำหนดกรอบการทำงานและแนวกว้างๆ และการนำไปใช้กับจดหมายโดยไม่มีอยุติธรรมหรืออคตินั้น จำเป็นต้องมีผู้นำที่มีความสมบูรณ์แบบในด้านความยุติธรรมและความรู้ อิหม่ามเป็นแกนกลางที่ประเทศรวมตัวกันเพื่อให้วิถีทางจิตวิญญาณและวัตถุเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ด้วยเหตุนี้จึงบรรลุจุดประสงค์สูงสุดของการส่งศาสนทูตและการสร้างสังคมที่มีคุณธรรม

4. การปฏิเสธ “ความเท่าเทียมกันในแนวนอน” ในความคิดของอิสลาม

ข้อผิดพลาดทางญาณและประวัติศาสตร์อันน่าสยดสยองที่ทำให้การอ่านร่วมสมัยล้มเหลวคือการวางทัศนะและการอ่านอิหม่ามครัวเรือน (AS) ในแนวนอน ซึ่งก็คือ ควบคู่ไปกับทัศนะและการตีความของมนุษย์อื่นๆ และบรรยายเรื่องนี้ราวกับว่ามีหลายโรงเรียน ได้แก่ โรงเรียนสุหนี่สี่โรงเรียน และโรงเรียนชีอะห์ฟารีที่อยู่เคียงข้างพวกเขา

จากมุมมองของปรัชญาของอิมาเมตและการหยั่งรากของอัลกุรอาน ถ้อยแถลงของครัวเรือน (AS) ไม่ใช่การให้เหตุผลนิกายของมนุษย์ที่ยอมรับข้อผิดพลาดและความถูกต้องเมื่อเผชิญกับการให้เหตุผลนิกายอื่น ค่อนข้างจะเป็นส่วนขยายอันบริสุทธิ์ของซุนนะฮฺของท่านศาสดา () สิ่งเหล่านี้เป็นตัวแทนของแหล่งกำเนิดเชิงบรรทัดฐานที่ตายตัวและแหล่งที่มาที่ได้รับการคุ้มครองซึ่งการอ่านและการให้เหตุผลส่วนที่เหลือถูกวัดเพื่อทราบขอบเขตของการโต้ตอบกับการเปิดเผย - และสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เสาหลักทางนิกายที่เทียบเท่ากับการอ่านภายใต้สถานการณ์ด้านสิ่งแวดล้อมและประวัติศาสตร์โดยเฉพาะ

บทสรุป

เหตุผลและปรัชญาเทววิทยา เมื่อพวกเขาพิจารณาข้อต่างๆ ในหนังสือปรีชาญาณ ให้สรุปว่าตำแหน่งของ เป็นสิ่งจำเป็นโดยพระคุณอันศักดิ์สิทธิ์ในสติปัญญาของมัน สำหรับคัมภีร์ที่มุ่งหมายให้เป็นแนวทางนิรันดร์และรัฐธรรมนูญสำหรับมนุษยชาติ จำเป็นจะต้องอาศัยหลักฐานอันไม่มีข้อผิดพลาดที่มีชีวิตซึ่งตีความตามความเป็นจริงและประยุกต์ใช้ตามความยุติธรรม ให้เป็นแกนกลางของหินโม่และมาตรฐานคงที่ที่ขัดขวางไม่ให้ชาติแตกแยกและตกหลุมพรางของการแตกแยกของความคิดเห็นและสัมพัทธภาพแห่งความเข้าใจของมนุษย์

หนังสือเล่มนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อเป็นแนวทางนิรันดร์และรัฐธรรมนูญสำหรับมนุษยชาติ โดยความจำเป็นตามหลักปรัชญา จำเป็นต้องมีข้อพิสูจน์ที่ไม่มีข้อผิดพลาดที่มีชีวิตซึ่งตีความตามความเป็นจริงและประยุกต์ใช้ตามความยุติธรรม